Hayatınızda yaptığınız olumlu bir değişikliği anlatın. Anlatacak pek değişiklik olmuyor hayatımda. Bu yüzden elle tutulur bir sonuca varamadım.

Covid-19 pandemisinin getirdiği değişikliklere nasıl uyum sağladınız? Evlere kapanmalar, tedbirler almalar, temastan kaçınmalar vs. vs. Benim hatırladığım yoğun bir şekilde çalıştığım ve covid-19 yakalandığımda kemiklerimin bile ağrımasıydı.

Sizin adını taşıyan bir şeye sahip olabilseydiniz, bu ne olurdu? Sizin için önemli olan eşyaları saklardım. Şuan sırlarınızı sakladığım gibi eşyaları da saklardım.

Huzurlu olmak kolay elde edilecekmiş gibi gözüken ancak kimsenin tam anlamıyla yaşayamadığı bir duygudur. Azıcık bile huzurlu hissetsem o gece yüzümde tebessüm mışıl mışıl uyurum.

Beş yaşına dair gelecek planı kurduğumu ya da meslek seçtiğimi hatırlamıyorum. Hatırladığım arkadaşlarımla umursamazca koşuşlar ve yere uzanıp gökyüzünde ki bulutları bir çok figüre benzettiğimiz günler. Güzel günler, güzel günler, güzel ama kısa süren günler…

Çoğumuz anlaşılmaya çalışmanın ne kadar yorucu olduğunu anlayamıyoruz. Bazen yaşananların bizden kaynaklı olmadığını kabullenmek ve çabalamaktan vazgeçmek gerekir. İşte o zaman insan hafiflediğini hissedecek ve anlaşılmaya çalışmanın yoruculuğundan kurtulacaktır.

Hayatımda iki öğretmeni asla unutamıyorum. Biri köy okulundayken öğrencileriyle ilgilenmek yerine zaman öldürmeye gelen köy öğretmenidir. Eğitim hayatımızın en önemli bir yılı çöp olmuştur. Bunun eksikliğini yıllarca tamamlayamadım. Kendi adıma üzgünüm ve meslek sahibi olmama rağmen o öğretmene (sözde öğretmen) hala kızgınım. Diğeri ise lise döneminde okulumuza başka okulan disiplin cezası aldığı için geldiği söylenen…