Huzurlu olmak kolay elde edilecekmiş gibi gözüken ancak kimsenin tam anlamıyla yaşayamadığı bir duygudur. Azıcık bile huzurlu hissetsem o gece yüzümde tebessüm mışıl mışıl uyurum.

Beş yaşına dair gelecek planı kurduğumu ya da meslek seçtiğimi hatırlamıyorum. Hatırladığım arkadaşlarımla umursamazca koşuşlar ve yere uzanıp gökyüzünde ki bulutları bir çok figüre benzettiğimiz günler. Güzel günler, güzel günler, güzel ama kısa süren günler…

Çoğumuz anlaşılmaya çalışmanın ne kadar yorucu olduğunu anlayamıyoruz. Bazen yaşananların bizden kaynaklı olmadığını kabullenmek ve çabalamaktan vazgeçmek gerekir. İşte o zaman insan hafiflediğini hissedecek ve anlaşılmaya çalışmanın yoruculuğundan kurtulacaktır.

Hayatımda iki öğretmeni asla unutamıyorum. Biri köy okulundayken öğrencileriyle ilgilenmek yerine zaman öldürmeye gelen köy öğretmenidir. Eğitim hayatımızın en önemli bir yılı çöp olmuştur. Bunun eksikliğini yıllarca tamamlayamadım. Kendi adıma üzgünüm ve meslek sahibi olmama rağmen o öğretmene (sözde öğretmen) hala kızgınım. Diğeri ise lise döneminde okulumuza başka okulan disiplin cezası aldığı için geldiği söylenen…

Bir göbek adım yok. Küçükken sorduklarında Fatma derdim. Özel anlamı sanırım benim yalancı olmam. Göbek adı olanlara özenirdim ama havalı bir isim seçememişim ruhum klasik.

100 yaşındaki halinize bir mektup yazın. Canımın içi 100 yaşında koca çınar oldun. Sevdiklerin birer birer bu dünyadan göçtü gitti. Ama sen sanki tüm felaketleri görmen için cezalandırılmış gibisin. Azrail bile seni unuttu be bacım. Neyse panik yapma illa ki sana da sıra gelecek. Yaşadık gördük bu dünyayı sana soracak hiçbir şeyim yok. Ne yaptıysan…