O tren garını
Sabahın alacakaranlığını
Ve şehrin acımasız ayazını unutma!
O günde yalnızdın…
Yanında emektar bavulun
İçine sığdıramadığın hayallerin vardı.
Sana inat, hava akıl almaz şekilde soğuk
Bulutlar buz kesmiş, güneş sabaha küsmüştü
Sen de herkese…
Senin için hayatının en çaresiz anıydı.
Yalnızdın ve gidecek yönün bile yoktu
Şimdi düşündüğünde o sabahı,
Yüzünde kocaman bir tebessüm
Görüyorsun ki artık bulutlar pamuk şeker
Güneş sabahla sarmaş dolaş
Sen ise yalnızlığınla arkadaş…
mervecakıcı 
“Büyüyorsun” Yazısına Karşılık
Büyümek, sadece yaş almak değil, anlamaktır. Zaman geçtikçe hayata dair farkındalığın artar, düşlerin değişir, bazı şeyleri kazanırken bazılarını kaybedersin.
Büyüdükçe fark edersin ki, önemli olan her şeyi bilmek değil, gerçekten anlamaktır. İnsanları, hayatı, kendini… Çünkü büyümek, bazen susmayı, bazen vazgeçmeyi, bazen de en zor anlarda bile dimdik durmayı öğrenmektir.
Ve evet, büyüyorsun. Ama asıl soru şu: Gerçekten kendin olarak mı, yoksa başkalarının istediği gibi mi?
BeğenLiked by 1 kişi